حقایق کیفیت شیشه
هنگامی که ظروف شیشه ای تشکیل می شوند، سطح شیشه غنی از قلیایی می شود. فرآیند بازپخت این اثر را بیشتر افزایش می دهد. این پدیده معمولاً هیچ پیامد عملی ندارد و مورد توجه قرار نمی گیرد. با این حال، در شرایط خاص، با پردازش بیشتر ظرف تداخل دارد.
هنگامی که شیشه در معرض جو قرار می گیرد، یک واکنش پیچیده در سطح بین قلیایی روی شیشه و گازهای موجود در هوا رخ می دهد. این واکنش ها معمولاً به عنوان هوازدگی شناخته می شوند. این واکنش نمک هایی تولید می کند که می توانند آب را از هوا جذب کنند. نمک های هوازدگی از مخلوطی از هیدرات های مختلف کربنات سدیم و سولفات به همراه مقادیر جزئی نمک های کلسیم مشابه تشکیل شده اند.
هوازدگی یک شرایط عادی است و چنین نمک هایی همیشه در سطوح شیشه ای یافت می شوند زیرا در معرض جو هستند. کمیت و ظاهر کریستال بر اساس زمان، رطوبت و دمای نگهداری متفاوت است. چنین نمک هایی با آبکشی به راحتی حذف می شوند.
همه عینک ها آب و هوا هستند، اما برخی از آنها مقاوم تر از بقیه هستند. شیشه های بوروسیلیکات مقاوم ترین هستند و پس از آن سود آهک قرار دارند.
درمان های سطحی مورد استفاده برای حذف نمک های هوازدگی یا حذف قلیایی که باعث هوازدگی می شود تا حدودی محدود است. از آنجایی که نمک ها محلول در آب هستند، یک پاک کردن ساده با یک پارچه مرطوب یا شستن قبل از تزئین یا برچسب حساس به فشار در بیشتر موارد موثر است.
دوچرخه سواری گرما و رطوبت یا نگهداری شیشه در یک فضای محدود باعث افزایش هوازدگی می شود. نگه داشتن شیشه تحت رطوبت کم ثابت در کاهش هوازدگی موثر است زیرا سطح را خشک نگه می دارد و تجمع نمک را کاهش می دهد.
هوازدگی می تواند به صورت یک پسماند روغنی، ظاهری کلی ابری در یک ظرف یا کریستال های واقعی که روی شیشه ظاهر می شود ظاهر شود.
